Madalyon

İki yüzlü madalyon.

Deniz gibi derin

Onun kadar nazik bebekler

Oyuncak bebekler.

Elleri uzanmış.

Yüzü kanlar içinde.

Çok olmuş öleli,

Uzun saatler geçmiş, soğumuş bedeni

Morarmış bir zamanlar sevdiğini tutan elleri.

Kimsesizlikle baş başa

Bir yaşlı kadın bedeni.

Mavi gözlü oyuncak bebekler.

Ay ışığıyla canlanan.

Kalpleri gibi taştan.

Gözlerini açmış.

Vücudu bir kalıp buz.

Kalbi daha atarken buz kesmişti.

Perde inmiş bir zamanlar mavi olan gözlerine.

Oysa ona aşık olmuştu bir kadın

O mavi gözlere.

Kızıl saçlıydı kadın

Elinde bir votka bardağı.

Bir gece vakti yalnız kalmış

İki yüzlü madalyon.

----

20.04.09 Saat: 21.39

Okyanus’uma, madalyonlarından kurtulur umarım bir gün.