Sen

Bir gün daha bitti yine ve ben yine seni özlüyorum. Kendimden nefret de ediyorum, hala sana adamış gibiyim kendimi ve bu müzik kulak zarımı patlatacak seviyede çalarken ben senin her şeyini geri istiyorum. Yerine koyamadım kimseyi, kimse bu boşluğu kapatamadı, belki de sen tektin dünyada ve ben şimdi senden kilometrelerce uzaktayım. Senden sonra kaç kişiyle birlikte oldum, senin yerine geçebilmesi için, bilmiyorum. Ama hiçbiri yapamadı, hiçbiri unutturamadı seni bana, sen tektin ve tek olarak kalacaksın. Kalbim bomboş, bir kara delik gibi, her şeyi içine çekiyor, ruhumu, aklımı, duygularımı… Bulabildiğim en sert müziği ve en sert içkiyi alıp balkona, beraber yıldız yağmurunu izlediğimiz yere çıkıp yıldızlara bakıyorum bu gece de. Sen gittiğinden beri kanıyor gözlerim, sen gittiğinden beri ağlıyor ruhum, sen gittiğinden beri daha yavaş geçiyor zaman. Her gece daha da yaklaşıyor kış, peki beraber geçirdiğimiz kışları hatırlıyor musun? Her geçen gün daha çok çiçek büküyor boynunu, peki kalbimizde açan çiçekleri hatırlıyor musun? Her geçen gün daha da olgunlaşıyor son meyveler, peki kalbimdeki çürümüş meyveni hayal edebilir misin?

Peki sen de özledin mi beni?

_________________

Daha önceki kayıtlardan biri olan 'Sevgiliye Şiir'le aynı gün yazılmıştır. // Kasım 20, 2007